Europastad, Luxemburg

Het Europese stadsdeel Kirchberg beleeft een langdurige stedenbouwkundige, landschappelijke en artistieke vernieuwing. Doel van deze ingreep is om van de autovriendelijke, functionalistische 60er jaren wijk met overgedimensioneerde verkeerswegen een levendige wijk met een eigen identiteit te maken. Een menging van functies zoals wonen, werken, educatie en recreatie horen bij deze visie. Langs de oude van oost naar west lopende Romeinse weg structureren stedelijke elementen als alleeën, pleinen, tuinen en parken de wijken.
Stedenbouwkundige verdichting gaat samen met ecologische doelen zoals minimalisatie van verharding en duurzaam watermanagement.

Centrale park

Het centrale park herbergt de buitenruimte van de Europese school en van enkele nationale sport- en cultuurcentra.
In het centrale park van de Europastad zijn voorzieningen voor regenwatergebruik en regenwaterretentie als landschapselementen vormgegeven zodat ze onderdeel uitmaken van de esthetiek van de stedenbouw en architectuur. Het ecologische watermanagement wordt zichtbaar en beleefbaar en hierdoor begrijpelijk.
Gewerkt werd met een gesloten grondbalans. De uitgegraven aarde werd gebruikt om de kleine Kirchberg aan te leggen en tot een uitzichtheuvel te vormen. Zandsteenmuren zijn geïnspireerd op de in de regio aanwezige wijnbergmuren en vormen een amfitheater. Op het te bebouwen terrein van de school aanwezige bomen werden verplant en behoren nu tot het bos naast de school.
Het water stroomt van de daken en de verharde oppervlakken van de school en van de sportfaciliteiten in de vijver in het midden van het park. Twee systemen behouden en verbeteren de kwaliteit van het water: - Het in de brede en open goot aankomende water wordt in watervallen en een door watergordijn met zuurstof verrijkt en in beweging gebracht. - Een deel van de wateropslag vindt ondergronds plaats in een met stenen gevuld reservoir, waardoor de verdamping geminimaliseerd wordt en de watertemperatuur laag wordt gehouden. Het aan de vijver grenzende weiland kan bij extreme neerslag als overloopgebied dienen.

Duinen en waterpark in Klosegroendchen

Regenwater verdwijnt hier niet ondergronds in riolen maar is een wezenlijk zichtbaar element van het park en maakt de ontwikkeling van bijzondere biotopen mogelijk.
Zandige en stenige, bij de bouw van straten vrijkomende, grond is gebruikt om duinachtige aardeplastieken vorm te geven en het park naar de straat te begrenzen. Smalle voetwegen tussen de duinen verbinden de boulevard met de erachter gelegen steenspiralen die onderdeel zijn van het regenwaterretentie systeem. De dalen tussen de grasvlakken zijn tijdelijke retentievoorzieningen voor extreme neerslag die het regenwater geleidelijk en gecontroleerd afgeven. In de spiralen en in de vijver vind bezinking plaats. Overtollig water stroomt gereinigd naar de rivier in het dal. Het duinen- en waterpark is een recreatiegebied voor het zich ontwikkelende stadsdeel en voor een ziekenhuiscomplex in de buurt. De kunstenaar Bertrand Ney heeft elementen in het park ontworpen.